“الف” بیانگر چه مفهومی است ؟!
مواضع هتاکانه و توهین آمیز سایت آقای توکلی نماینده تهران در مجلس شورای اسلامی علیه آقای رحیمی معاون اول محترم رئیس جمهور و دروغگو خواندن ایرنا به دلیل انعکاس صحیح گزارش وزیر علوم ، تحقیقات و فن آوری ، بنده را بر آن داشت تا از موضع شخصیت حقیقی خود و از طریق این وبلاگ ، به دفاع از عملکرد ایرنا و کارکنان خدوم ، دلسوز و متدین آن ، بپردازم. این روش را از آن جهت برگزیدم که آقای توکلی و سایت هتاک ایشان از وزانت ، شانیت و صلاحیت کافی برای وارد شدن خبرگزاری رسمی کشور به صحنه پاسخگویی برخوردار نیستند و البته به دستگاه قضایی و مدعی العموم نیز امیدی نیست که به مقابله با هنجارشکنی ها، توهین ها و تهمت هایی برخیزد که برخی افراد ، جریانها و سایت ها به ناحق علیه مقامات و مسوولان اجرایی کشور مطرح می سازند و مانع از ادامه رفتارهای خطاکارانه ای شود که آثار و تبعات تلخ ، غم انگیز و غیرقابل انکاری در جامعه ، برجای می گذارد.
ای کاش “الف” به عنوان حرف اول ، نشانه ای از ایمان ، ایثار ، اخلاص ، اتحاد ، اعتماد و اعتدال را به دست می داد و با آن می شد راه حق ، پاکی و نجابت را رصد کرد اما به راستی چه شده است که “الف” به عنوان زبان گویای رئیس مرکز پژوهش های مجلس شورای اسلامی ، پی در پی علائم انحراف ، اختلاف ، اشتباه ، انشقاق و اعوجاج را به عوام و خواص جامعه منعکس می سازد؟
از جمله این علائم ، دخالتهای سووال برانگیز آقای توکلی و سایت الف در مسائلی است که منافع ملی را به مخاطره می اندازد و کشور را در معرض آسیب و طمع ورزی دشمنان قرار می دهد. انتقاد بی منطق از بیانیه هوشمندانه تهران در ارتباط با تبادل سوخت هسته ای ، از آخرین مواردی است که اگر با تذکر دلسوزان جامعه رو به رو نمی شد ، ممکن بود بر سر کشور همان بیاورد که دخالت بی مورد یکی دیگر از همفکران و همکاران او موجد آن بود و هنوز هم کشور از تبعات آن خلاصی نیافته است.
آقای توکلی و سایت الف باید پاسخ دهند با سرپوش گذاشتن بر موفقیت ها ، پیشرفت ها و دستاوردهای بزرگی که طی سالهای اخیر براثر سخت کوشی دولت خدمتگزار ، در عرصه های مختلف نصیب ملت ایران شده است ، به دنبال چه هدفی هستند؟ از بزرگنمایی برخی مسائل کوچک و معمول در روند حرکت رو به جلوی کشور ، از خالی کردن دل مردم با به رخ کشیدن برخی نارسایی ها ، از منحرف کردن افکار عمومی با طرح مسائل پیش پا افتاده ، از ادامه توهین ها و تهمت ها به برخی مقامات و مسوولان اجرایی و از دروغ پراکنی و شایعه سازی علیه برخی نهادها و دستگاههای رسمی کشور ، جویای کدام نام و نشان در آینده سیاسی کشور هستند. چرا با این رفتارها تصویر فردی با آرزوهای برباد رفته را به اذهان متبادر می کنید؟
این نگرانی را نمی توان پنهان کرد که ادامه روند کنونی ممکن است، ” الف” را به عنوان حرف اول با نمادهایی مانند اسرائیل، انگلیس وآمریکا همساز جلوه گر سازد.
ایرنا به عنوان یک رسانه ملی و خبرگزاری رسمی نظام ، متعهد است تا در اجرای وظیفه قانونی ، اداری و اخلاقی خویش ، اخبار و گزارشهای صحیح و واقعی را به جامعه منعکس کند و برای همین منظور رسما اعلام کرده است که از ورود به مباحث انحرافی و مدیریت شده از سوی برخی افراد و جریانهای مشکوک، پرهیز می کند و البته به منظور صیانت از افکار عمومی، در برهم زدن بازیهای فرصت سوزانه درنگ نخواهد کرد.
آقای دانشجو وزیر محترم علوم ، تحقیقات و فن آوری ، اخیرا گزارشی را به دولت ارائه کرده که در آن به صراحت ، صحت سیر مدارک تحصیلی آقای رحیمی معاون اول رئیس جمهور را قانونی خوانده و آن را تایید کرده است .
برخلاف این حقیقت ، سایت الف در گزارشی که روز سه شنبه چهارم خرداد منتشر کرد ، این مطلب کذب را به وزیر علوم نسبت داده است که مدرک ارائه شده از سوی آقای رحیمی فاقد صحت و اعتبار می باشد.
سایت آقای توکلی دروغ دیگری نیز به رئیس جمهور نسبت داده و ادعا کرده که ایشان از دیگران خواسته است تا آقای رحیمی را دکتر خطاب نکنند.
از سوی دیگر آقای رحیمی به صراحت اعلام کرده است که وی هیچگاه در پرونده استخدامی خود ، از مدرک تحصیلی دکترا استفاده نکرده است ، این در حالی است که سایت آقای توکلی به دروغ و با ارائه برگه های جعلی ، مدعی شده است که رحیمی سالها از مزایای مدرک دکترا بهره برده است.
سایت دروغ پرداز “الف” برای واقعی جلوه دادن اینگونه اتهامات ، کوشیده است خود را رسواگر و افشا کننده دروغگویی سیاستمداران معرفی کند. این در حالی است که مقامات و مسوولان اجرایی در دولت های نهم و دهم جزو پاک دست ترین مسوولان کشور در ادوار پس از انقلاب محسوب می شوند.
آقای توکلی می داند که مصیبت مدرک گرایی در کشور فقط دامنگیر یک عده خاص از مدیران و مسوولان نبوده است . بسیاری از آنها مدرک تحصیلی خود را از شعب عجیب و غریب دانشگاههای خارجی در ایران گرفتند ، برخی دیگر به دریافت مدرک سفارشی دکترا از دانشگاه آزاد نایل شدند و برخی دیگر با استفاده از رانت و پشتوانه های ارزی کشور سر از انگلیس در آوردند!