جوان فکر جوانمرد زیبنده کیست؟!
“جوانفکر همچنان که از نامش بر میآید ، فکر جوان و ناپختهای دارد. سخنان جوانفکر حاکی از آن است که ایشان اعتقادی به آزادی بیان ندارد و میل به بت سازی و مصون نگاه داشتن مقامات عالیرتبه از اجرای عدالت درباره آنها دارد. من نفهمیدم کجای حرف من وقیحانه بود؟”
مطالب فوق را آقای علی مطهری نماینده محترم مردم تهران در مجلس شورای اسلامی در گفت و گو با خبرگزاری ایلنا و در پاسخ به انتقاد اینجانب نسبت به تهمت و توهین ایشان به رئیس جمهور محترم مبنی بر نقش داشتن در فتنه پس از انتخابات مطرح کرده اند.
۱- بنده کارگر زاده ای هستم که نه از رانت پدر بلکه از دعای خیر او و همت و دسترنج خویش ، گذران زندگی می کنم ، بنابراین از آغاز اطمینان داشتم که هیچ رسانه ای، مخصوصا آنهایی که با نشانه های سبز منتشر می شوند، تعرض آقای علی مطهری به فامیل “جوانفکر” را حمله به “آبا و اجداد” او توصیف نخواهد کرد ، چنان که انتقاد بنده از فردی به نام “علی مطهری” نماینده محترم مردم تهران را با “تیتر حمله مشاور رئیس جمهور به فرزند شهید مطهری” منعکس کردند! البته امیدوار بودم که این نسبت نزدیک، نمایشگر نمادی روشن از فضایل آن پدر والامقام باشد.
۲- بنده و اعضای خانواده ام در انتخابات مجلس هشتم ، با امید به تجلی فضائل ممتاز پدر در پسر ، به آقای علی مطهری نیز رای دادیم. ایشان بنده را به ناپختگی متهم کرده است که اگر حمل بر صحت کنیم ، ناگزیر رای بنده و خانواده ام به ایشان ، خام و ناپخته بوده است و باید پس داده شود. قضاوت در باره ناپختگی فکری افراد را باید به دیگران سپرد بویژه آنجا که ایشان اصولا “فکر جوان” را ناپخته توصیف کرده است. ملت ایران در زمره جوانترین ملتها محسوب می شود و اکثریت رای دهندگان به آقای مطهری جوان بوده اند. اگر نظر ایشان مبنی بر فکر ناپخته جوانان را مبنای عمل قرار دهیم ، آقای علی مطهری با چه اعتبار و منزلتی می تواند خود را نماینده مردمی بنامد که بخش اعظم آنان را “جوانانی ناپخته” تشکیل می دهند؟ اگر جوانان رای دهنده نیز مانند بنده ، رای خود را از آقای مطهری پس بگیرند، ایشان چه جایگاهی در مجلس خواهد داشت ؟
۳- هرچند آقای علی مطهری از “فکر جوان” تبری جسته است ، اما “جوان فکر” بودن ، تنها خصیصه علامه شهید مرتضی مطهری نبود. او جوانمرد نیز بود و نهال انقلاب اسلامی را با خون پاکش آبیاری کرد. ریا و دورویی به وجود مطهر استاد راه نیافت و اینچنین بود که خداوند کلام او را نافذ ، بیانش را قاطع ، فکر او را ناب و نیتش را خالص گردانید و عزت دنیا و مقام و منزلت والای آخرت را نصیبش کرد. او اگر زنده بود، مظهر مطمئنی از یک اصولگرای واقعی به شمار می رفت ، او کسی نبود که نان اصولگرایی را بخورد و بدطینتان زیاده خواه را با حضور در مراسم غیرقانونی شان خشنود سازد. آری او یک جوانمرد بود.
۴- انتقاد بنده به سخنان آقای علی مطهری از باب اهمیت جایگاه ایشان به عنوان نماینده مجلس است. جایگاهی که انتظار نیست از آنجا تیشه بر ریشه منافع ملی فرود آید. آقای احمدی نژاد ، رئیس جمهور منتخب ملت ایران و برخوردار از بالاترین رای در تاریخ نظام جمهوری اسلامی است. خصوصیاتی مانند صداقت ، پاک دستی ، ساده زیستی ، سخت کوشی ، فساد ستیزی ، دشمن شناسی ، مردم دوستی و عدالت خواهی، این مرد را محبوب دلها در داخل و خارج از ایران تبدیل کرده است و این محبوبیت پشتوانه ای مهم برای دفاع قاطعانه رئیس جمهور از منافع و حقوق ملت ایران در مجامع جهانی محسوب می شود ، بنابراین هرگونه تلاشی برای از بین بردن این محبوبیت و مطلوبیت در داخل و به تبع آن در دنیای اسلام ، به منزله تخریب یک سرمایه ملی و فراملی است و تهمت بی اساس آقای علی مطهری به رئیس جمهور، از آن جهت که رفتاری علیه منافع ملی است ، یک اقدام وقیحانه در نظر گرفته می شود. وی گفته است “من نفهمیدم کجای سخنان من وقیحانه است”. دشواری در درک حقایق، بلیه ای است که برخی افراد با آن دست به گریبانند و البته بی دلیل نبود که هیات رئیسه محترم مجلس را خطاب قرار دادم و تاکید کردم که بی تفاوتی جایز نیست.
۵- آقای مطهری با دستگاه عقیده یاب خود کشف کرده است که بنده معتقد به آزادی بیان نیستم و میل به بت سازی دارم. این درحالی است که به لطف الهی توفیق یافته ام از طریق وبلاگ شخصی با مخاطبان زیادی گفت و شنود آزاد برقرار کنم و سند آن نیز در دسترس همگان است اما به طور قطع آزادی را مترادف با هرج و مرج در نظام فکری جامعه نمی دانم. یکی از شعارهای پرمغز و معنی دار مردم این است که “احمدی نژاد بت شکن ، بت بزرگ رو بشکن!” یاران احمدی نژاد نیز همانند او برای بت شکنی آمده اند ، یارانی که شکستن بت های کوچکتر را در دستور کار خود قرار داده اند و البته این هشدار درستی است که باید مراقب باشیم خودمان تبدیل به بت نشویم.
۶- می خواهم به یک حقیقت غیرقابل انکار نیز اشاره کنم و آن ناخرسندی و نگرانی مردمی است که از گفت و شنودهای گله آمیز و انتقادی میان مسوولان در سطح جامعه برمی آشوبند و چنین رویکردی را مردود می دانند. آنها به حق انتظار دارند که مسوولان کشور در سطوح مختلف، فرصت های در اختیار را به خدمت گزاری و تلاش برای پیشرفت کشور اختصاص دهند و از انتقال اختلافات خود به سطح جامعه که موجب تشویش اذهان آنان می شود، دوری گزینند. ضمن تکریم وتعظیم نسبت به همه کسانی که اینگونه می اندیشند و اعتذار از همه آنان، بر این باورم که در برهه درهم آمیختگی خطوط ، گرایشها ، ادعاها و در یک کلام عدم شفافیت در حق و باطل به سر می بریم و لاجرم تبیین ، تذکر ، نصیحت ، انذار و هشدار ، گریز ناپذیر و بلکه ضروری می نماید.
۷- برای پی بردن به نقش تاثیرگذار فکر جوان در نیل به دستاوردهای بزرگ ، کافی است به پیشرفت های جهشی ایران در فن آوری هسته ای ، سلولهای بنیادین ، نانوتکنولوژی و پرتاب ماهواره به فضا که ثمره فکر پویا و بن بست گشای جوانان برومند ایران عزیز است ، توجه کنیم. به سخره گرفتن جوانان و اندیشه آنان ، ممکن است نتیجه یک انحراف فکری باشد و برای نجات از آن شایسته است به سخنان رهبر فرزانه انقلاب به عنوان سرچشمه زلال اندیشه های ناب بازگردیم :
اردیبهشت ۷۷ : وقتى با جوانان هستم و در محیط جوان قرار دارم، احساس من مثل احساس کسى است که در هواى صبحگاه تنفّس مىکند؛ احساس تازگى و طراوت مىکنم. آن چیزى هم که معمولاً در ملاقات با جوانان، اوّل بار به ذهن من مىرسد و بارها به آن فکر کردهام، این است که آیا اینها خودشان مىدانند که چه ستارهاى در جبینشان مىدرخشد؟ من این ستاره را مىبینم؛ اما آیا خودشان هم مىبینند؟ ستاره جوانى، ستاره بسیار درخشان و خوشطالعى است. جوانان باید این گوهر قیمتى و بىنظیر را در وجود خودشان حس و از آن به خوبی استفاده کنند.
آبان ۸۲ – ما مىخواهیم جوان ما احساس کند که باید فکر کند و باید این فکر را مطرح و آن را مطالبه نماید. نمىخواهیم کارِ نمایشى کنیم و نیازى هم به کارِ نمایشى نداریم.
دی ماه ۸۶ – در دیدار با مردم ابرکوه : اگرچه این شهر، قدیمىاى است، اما فکر مردم آن ، فکر نو و جوان است؛ نشانهى آن هم همین است که در همهى دلها فروغ تفکر اصیل اسلامى و انگیزههاى خدائى و الهى در جهت نظام جمهورى اسلامى زنده است.