شاهد

رهبر فرزانه انقلاب در خطبه های نماز عید سعید فطر بر ضرورت اهمیت و توجه به اخلاق تاکید کردند و فرمودند : فضاى جامعه را فضاى برادرى، مهربانى، حسن ظن قرار بدهیم. من هیچ موافق نیستم با اینکه فضاى جامعه را فضاى سوءظن و فضاى بدگمانى قرار بدهیم. این عادات را از خودمان باید دور کنیم. متأسفانه باب شده که روزنامه و رسانه و دستگاه‏هاى گوناگون ارتباطى روشى را براى متهم کردن یکدیگر در پیش گرفته اند، چیز خوبى نیست و دل ما را تاریک و فضاى زندگى ما را ظلمانى می کند. فضا نباید فضاى اشاعه‏ى گناه ؛ تهمت زدن، دیگران را متهم کردن به شایعات و خیالات باشد.

این برای اولین بار نیست که رهبری عزیز به انتقاد از فضای مسموم رسانه ای در کشور می پردازند. مشکل اینجاست که شخصیت ها و جریانهای سیاسی از طیف های مختلف ، به سخنان و مواضع رهبری از منظر منافع شخصی و مصالح گروهی و حزبی می نگرند وبر همین اساس ، آن را در نظر مردم برجسته یا کمرنگ جلوه می دهند. در نتیجه این خطای بزرگ است که جریانهای حزبی زمانی رهبری و مواضع ایشان را با منافع خود همسو و هماهنگ احساس می کنند و زمانی دیگر آن را در مخالفت با خود می پندارند. این درحالی است که نگاه رهبری به مسائل جامعه مبتنی بر قانون ، منافع ملی ، مبانی دینی و ارزشهای انقلاب اسلامی است. در زیر مواردی از نگرانی ابراز شده از سوی رهبر معزز انقلاب نسبت به فضای تخریب در جامعه را مورد توجه قرار داده ام:

• خیلى از گناهان را ما با قصد قبلى انجام نمى‏دهیم؛ از خود غفلت مى‏کنیم، زبان ما به غیبت و تهمت و شایعه‏پراکنى و دروغ آلوده مى‏شود؛ دست ما و چشم ما هم همین‏طور. بنابراین غفلت است که ما را در بلا مى‏اندازد. اگر مراقب چشم و زبان و دست و امضاء و قضاوت و نوشتن و حرف زدنمان باشیم، بسیارى از خطاها و گناهان بزرگ و کوچک از ما سر نمى‏زند.اگر مراقب دلِ خود باشیم، دچارحسد، بدخواهى، بددلى، کینه، بخل، ترسهاى بى‏مورد، طمع به مال ومنال دنیا و طمع به ناموس و مال دیگران در دل ما رسوخ نمى‏کند.این مراقبت در انسان، جاده‏ى نجات است.(۲۸ مرداد ۸۵ نماز جمعه)
• چندى پیش رئیس جمهور محترم از مطبوعات گله کرد که بدگویى مى‏کنند، بددهنى مى‏کنند، لجن‏پراکنى مى‏کنند و بعضى از مطبوعات اعتراض کردند. من معمولاً مطبوعات را مى‏بینم؛ من حق را به رئیس جمهور دادم. من معتقدم – نمى‏گویم همه‏ى مطبوعات – بعضى از مطبوعات نه اینکه انتقاد مى‏کنند – انتقاد ایرادى ندارد – بى‏انصافى مى‏کنند؛ از روشهاى تبلیغاتى و رایج دنیا استفاده مى‏کند تا آن کارى را که در دولت به نفع مردم انجام گرفته، زیر سؤال ببرند یا نادیده بینگارند، و اگر عیبى هست – ولو کوچک هم باشد – آن عیب را بزرگ کنند. این را انسان در بسیارى از مطبوعات مى‏بیند. (۲۱ آبان ۸۵ – دیدار با مردم گرمسار)
• امنیت اخلاقى در جامعه، امنیت فرهنگى و امنیت حیثیتى هم همین‏طور است. در جامعه‏ى اسلامى، حیثیت افراد نباید مورد تلاعب دست افرادى قرار بگیرد که هیچ احساس مسئولیتى نمیکنند. دستگاهها باید برخورد کنند. آبروى افراد را بردن، اتهام به افراد وارد کردن، اشخاص را بدون دلیل – از مسئول و غیرمسئول – زیر سئوال بردن، درباره‏ى آنها شایعه ایجاد کردن، چیزى است بر خلاف احکام اسلامى؛ بر خلاف شرع اسلامى است؛ بر خلاف رویه‏ى اسلامى است. (۷ تیرماه ۸۶ – دیدار با خانواده شهداى هفتم تیر و مدیران و مسئولان قوه قضائیه)
• اگر بد عمل بکنیم، به هم بد بگوئیم، با هم کینه‏ورزى کنیم، به یکدیگر تهمت بزنیم، برخلاف قوانین و مقررات رفتار کنیم، میتواند وسیله‏ى سقوط و ضعف و انحطاط باشد؛ دست خود ماست؛ امتحان الهى است. (عید فطر ۸۶- دیدار با کارگزاران نظام)
• هتک آبرو و تخریب افراد در شب نامه ها، مطبوعات، پایگاههای اینترنتی و دیگر وسایل، به هیچ وجه صحیح و مصلحت نیست (۱۲ دیماه ۸۶ – اجتماع عظیم مردم یزد)
• تقوا که نبود، دست و زبان انسان باز است، میتواند همه چیز بگوید، خلاف واقع میتواند بگوید، تهمت می تواند بزند، دروغ به مردم می تواند بگوید، نقض تعهدات می تواند بکند، دلبستگى به دشمنانِ صراط مستقیم می تواند پیدا کند. ( ۲۰ شهریور ۸۸ – نماز جمعه)

تذکرات و رهنمودهای رهبری عزیز ، نشان می دهد که ایشان همواره نگران امنیت اخلاقی در جامعه هستند اما به نظر واضح می آید که نمی توان فقط به توصیه و نصیحت بسنده کرد. اجرای عدالت برعهده دستگاه قضایی است و باید نسبت به اینگونه مسائل خلاف شرع و قانون و خلاف احکام اسلامی ، واکنش جدی نشان داده شود.

بدون تردید ریشه این رفتارهای غیرمنصفانه و خلاف اخلاق ، به بی تقوایی ، غفلت و طمع ورزی برمی گردد و اینک بیش از همیشه ضروری به نظر می رسد که دستگاه قضایی رعایت مرزهای اخلاقی جامعه ، پایبندی به قانون و اصول همزیستی مسالمت آمیز را از همه افراد ، جریانها و بویژه رسانه های ارتباط جمعی مطالبه نماید و تخطی کنندگان از این اصول را با جدیت و قاطعیت مواخذه و مجازات کند.

علاوه بر این ، باید توجه کرد که خط مشی نظام و رهبری عزیز مبتنی بر جذب حداکثری است و رویکرد تخریب ، توهین و تهمت در سطوح رسانه ای ، یک مانع اساسی و مختل کننده در نیل به این هدف محسوب می شود.

آقای باهنر نایب رئیس محترم مجلس شورای اسلامی ادعا کرده است که اگر توصیه رهبری نبود احتمال داشت هشت یا نه نفر از وزرا رای نیاورند و این آغاز خوبی برای دولت نبود.

این اظهارات از جنبه های مختلف قابل بررسی است اما به نظر می رسد بیش از هر چیز بیانگر آن است که آقای باهنر کوشیده است تا تلاشهای نافرجام خود را برای عدم رای اعتماد حداقل هشت تن از وزرای پیشنهادی توجیه کند.

مستند این ارزیابی و عقیده ، اظهارات روز چهارشنبه آقای حمید رسایی نماینده مردم تهران در مجلس شورای اسلامی است که گفته بود فضای خوبی از تعامل و همکاری میان مجلس و دولت بوجود آمده و فقط آقای باهنر در تلاش است تا مجلس به هفت تن از وزرای پیشنهادی رای اعتماد ندهد.

پس از رویکرد بسیار مثبت و سازنده رئیس جمهور محترم برای آغاز فصل جدیدی از همکاری نزدیک میان دولت و مجلس شورای اسلامی ، انتظار می رفت نایب رئیس محترم مجلس ، موضعی همسو با جو حاکم بر مجلس شورای اسلامی اتخاذ کند و از منظر تفاهم ، دوستی و همکاری با دولت سخن بگوید اما اظهارات وی علاوه بر آنکه هیچ سنخیتی با تبعیت از رهبری ندارد ، توهین به نمایندگانی است که با رای مستقل ، آگاهانه و هوشمندانه خود ، یک دولت قوی و کارامد را تشکیل دادند و از رئیس جمهور برای آغاز دور تازه ای از فعالیت های گسترده و متنوع در جهت پیشرفت همراه با عدالت ، حمایت به عمل آوردند.

اگر آقای باهنر به واقع ، نظر رهبر فرزانه انقلاب را مبنای تصمیم گیری مجلس می دانست ، جاداشت زمانی که آقای علی مطهری یک نماینده محترم همسو و هماهنگ با ایشان ، صحت و درستی نظر رهبری را زیر سووال برد ، به ایراد سخن می پرداخت ، رفع شبهه می کرد و اقدام به توجیه همکاران خود در این زمینه می نمود.

موجب تعجب است که چرا آقای باهنر در صدد برآمده است تا رای قوی مجلس شورای اسلامی به وزرای پیشنهادی رئیس جمهور را زیر سووال ببرد و برای این کار نیز به بدترین روش ممکن روی آورده است.

این روش از آن جهت قابل سرزنش و نکوهش است که باعث تضعیف جایگاه رهبری و شان و منزلت مجلس شورای اسلامی نیز می شود. مجلس هشتم در نوبت های مختلف و با جهت گیریهای هوشمندانه و آگاهانه خود نشان داده است که از ولایت مطلقه فقیه تبعیت کامل دارد ، بنابراین اگر قرار بر این بود که نمایندگان محترم مجلس به نظر نسبت داده شده به رهبری عزیز عمل کنند، قطعا تمامی وزرای پیشنهادی رئیس جمهور بالاترین رای اعتماد را از مجلس به دست می آوردند.

به نظر می رسد که آقای باهنر به صورتی عجولانه تلاش کرده است تا به قیمت زیر سووال بردن رای اعتماد مجلس شورای اسلامی به وزرای پیشنهادی ، محملی برای توجیه ناکامی خود در برانگیختن نمایندگان مجلس به عدم رای اعتماد به تعداد بیشتری از وزرا پیدا کند.

استناد نایب رئیس دوم مجلس شورای اسلامی به نظر رهبر فرزانه انقلاب در خصوص رای اعتماد به وزرای پیشنهادی، در حالی صورت می گیرد که چنین نظری از مجاری رسمی مانند دفتر معظم له مورد تایید قرار نگرفته است . این موضوع یادآورد خطای مشابهی است که چندی پیش جناب آقای ابوترابی نایب رئیس اول محترم مجلس شورای اسلامی مرتکب شد و طی آن نامه خصوصی رهبر معزز انقلاب به رئیس جمهور محترم در باره معاون اولی آقای رحیم مشایی را منتشر کرد.

نگارنده از صحت و سقم نظر نسبت داده شده به رهبر معظم انقلاب بی اطلاع است اما به نظر می رسد که این نظر به صورت علنی و از مجاری معمول ابلاغ نشده و احتمالا به صورت غیر رسمی و خصوصی به رئیس محترم یا هیات رئیسه محترم مجلس منعکس شده است ، که در این حالت ، آقای باهنر باید روشن سازد با کدام منطق و عقلانیتی اقدام به انتشار نظرات رهبری کرده است؟ آیا چنین رویکردی را باید به حساب تبعیت از ولایت گذاشت یا آنکه خدای ناکرده ایشان برای توجیه برخی اقدامات بی نتیجه خویش ، حاضر است  به راحتی از رهبری به عنوان اساسی ترین و مهمترین منبع اعتماد عمومی هزینه نماید؟

آقای باهنر باید به این نکته توجه نماید که او نایب رئیس مجلس است و از چنین جایگاهی لازم است بیشترین همسویی و هماهنگی را با روح و جو حاکم بر فضای مجلس ، بروز دهد. امروز مجلس شورای اسلامی و دولت دهم در مسیر همکاری و همدلی هرچه بیشتر گام بر می دارند و انتظار می رود کسانی که خود را در موضع ارشدیت و برادر بزرگتر نسبت به سایر نمایندگان فرض می کنند ، در مسیر خلاف جریان آب شنا نکنند و به جای اختلال و سنگ اندازی ، راه این همکاری و همدلی را تسهیل نمایند.