دی ۲۱م, ۱۳۸۷ در ۱۲:۴۵
(دستهبندی نشده)
چاپ
یک خبرنگار کارکشته خارجی مقیم اسپانیا که طی ۲۵ سال گذشته ، در این کشور سرگرم انجام فعالیت خبری است و با محافل رسانه ای و سیاسی در آمریکای لاتین نیز ارتباطات گسترده ای دارد ، از طریق ایمیل مطلبی با عنوان “دستورالعمل انتشار خبر در باره خاورمیانه” را به زبان اسپانیولی برای بنده ارسال کرده است. او در ایمیل خود تصریح کرده است که این دستور العمل را از سه مجرای مختلف یعنی بوینوس آیرس ، سائوپولو و پاریس دریافت کرده است .
بدون هیچگونه دخل و تصرفی در مطلب دریافتی، آن را جهت رویت مخاطبان محترم ترجمه کرده ام :
ضوابط انتشار خبر در باره خاورمیانه:
۱- در خاورمیانه همواره این عربها هستند که اول حمله می کنند و اسرائیل در موضع دفاعی قرار دارد . دفاع نیز “انتقام” نامیده می شود.
۲- نه عربها ، نه فلسطینی ها حق کشتار شهروندان را ندارند و چنین اقدامی “تروریسم” نامیده می شود.
۳- در مواردی که “قربانیان غیرنظامی” توسط اسرائیل صورت گرفته باشد ، باید گفته شود که این کار “دفاع قانونی” از خود بوده است.
۴- پرتاب موشک و بمب به سوی اسرائیلی ها باید همراه با “نگرانی عمیق ابراز شده از سوی رهبران غربی” نشان داده شود و این نکته نیز مورد تاکید قرار گیرد که “این واکنش جامعه جهانی” است .
۵- هنگامی که فلسطینیان یا دیگر اعراب ، سربازان اسرائیلی را اسیر می کنند باید این اقدام به عنوان “ربودن افراد بی دفاع” وانمود شود.
۶- هنگامی که اسرائیل ، فلسطینیان یا اعراب سایر کشورها را زندانی می کند باید از آن به عنوان “بازداشت تروریستها” یاد شود بدون آنکه در باره ماهیت آنها مانند مرد ، زن ، کودک ، غیرنظامی یا نظامی بودن یا وزیر و نماینده بودن آنها ، صحبتی به میان آید. در هیچ موردی به دلایل امنیتی نباید در باره “تعداد زندانیان” ، “موقعیت زندان ها” یا “زندانهای به شدت حفاظت شده” صحبت شود. ضوابط مربوط به “عدم اجازه بازدید نمایندگان صلیب سرخ یا سایر سازمانهای بین المللی از این زندانها” نیز به قوت خود باقی است.
۷- هنگامی که نام “حماس” در خبرها آورده می شود باید به آن عنوان ” سازمان تروریستی مورد حمایت و تدارک شده از سوی سوریه و ایران” اضافه گردد.
۸- هنگامی که در خبرها نام اسرائیل برده می شود ، اضافه کردن این مطلب که “اسرائیل مورد حمایت و پشتیابی مالی آمریکا قرار دارد” ، ممنوع است.
۹- هنگامی که خبرها در باره اسرائیل یا درگیری با فلسطینیان باشد نباید از جملاتی مانند ” سرزمین های اشغالی” ، “قطعنامه های سازمان ملل ” ، ” تجاوز به حقوق بشر” و “معاهده ژنو” استفاده شود.
۱۰ – باید این نکات در خبرها برجسته شود که فلسطینیان و سایر اعراب “بزدل” هستند زیرا در بین مردم غیرنظامی پنهان می شوند و نیروهای اسرائیلی به همین خاطر ” در دفاع قانونی از خود” ناچار هستند با استفاده از مسلسل ، بمب های مخرب یا آتش زا و نارنجک به خانه ها ، مدارس ، مساجد ، بیمارستانها و سایر مراکز عمومی که به محل اختفای “تروریستها” تبدیل شده اند، حمله کنند و در برخی از مواقع به صورت ناخواسته و به رغم حداکثر احتیاط ، شماری از افراد غیرنظامی نیز قربانی می شوند.
۱۱- همواره به این امر دقت شود که مصاحبه ها با افراد اسرائیلی صورت پذیرد و از مصاحبه با اعراب و فلسطینیان اجتناب گردد و به مخاطبان توضیح داده شود که اسرائیلی ها بهتر از اعراب به زبان انگلیسی ، فرانسوی ، اسپانیولی و پرتغالی صحبت می کنند.
۱۲- کسانی که این ضوابط را اجرا نکنند باید به عنوان افراد “خطرناک” و “ضد یهود” در نظر گرفته شوند.
۳۶ نظر
دی ۲۰م, ۱۳۸۷ در ۱۹:۲۷
(دستهبندی نشده)
چاپ
کسب خبر و اطلاع از تحولات و رویدادهای جاری در محیط زندگی ، یک نیاز قطعی و ضروری انسان شناخته شده است تا آنجا که گفته می شود “بی خبری و جهالت نسبت به مسائل و تحولات پیرامونی” ، به مرگ حتمی انسان می انجامد. برای پاسخگویی به همین نیاز بوده است که رسانه های ارتباط جمعی در اشکال و انواع مختلف آن شکل گرفته اند تا انسان به طور مستمر و فوری با جریان توقف ناپذیر اطلاعات همراه و همساز شود و از این رهگذر ، نیاز خود را به دانستن و آگاهی ، مرتفع نماید.
در دنیای امروز ، رسانه ها و مطبوعاتی مورد توجه و اعتماد افکار عمومی قرار می گیرند که اساس و مبنای کار آنها ، مبتنی بر اطلاع رسانی دقیق ، صحیح ، سریع ، جامع ، و بی طرفانه از رویدادهای مختلف باشد به گونه ای که سهم عمده تر آگهی و تبلیغات نیز به نشریاتی اختصاص داده می شود که در امر اطلاع رسانی پیشتازتر از رقبای خود باشند. در واقع رقابت اصلی میان روزنامه ها در حوزه اطلاع رسانی و میان خبرنگاران و نویسندگان مطبوعاتی متمرکز می شود نه در حوزه جذب آگهی. هر روزنامه ای که در اطلاع رسانی دست پیش داشته باشد ، به طور طبیعی و بدیهی موفق به جذب آگهی های تبلیغاتی می شود و اصولا آگهی دهندگان نیز برای نشر آگهی های خود، به سراغ رسانه هایی می روند که اخبار و گزارشهای اختصاصی و تازه را به صورت کامل و جامع و با جذابترین روشهای جذب مخاطب ، ارائه می دهند.
اطلاع رسانی به عنوان یک جریان توقف ناپذیر و لحظه به لحظه شناخته شده است و از همین رو در بسیاری از کشورهای جهان ، مطبوعات تعطیل بردار نیستند و حتی با برنامه ریزیهای هوشمندانه ای که در ایام تعطیلات رسمی و غیر رسمی ، از سوی اصحاب رسانه به عمل می آید ، اخبار و گزارشهای متنوع تر و جذاب تری همراه با ویژه نامه های مختلف ، منتشر می شود زیرا مطالعات انجام شده اثبات کرده است که مخاطبان در ایام تعطیل ، نیاز بیشتری به کسب خبر و اطلاعات دارند و از این رو فرصت بیشتری را برای تامین این نیاز خود از مجاری مختلف اختصاص می دهند . متاسفانه این فرایند ، در فضای رسانه ای کشور ما وجود عینی ندارد و اغلب روزنامه ها نه بر اساس نیاز مخاطبان بلکه بر مبنای نیاز سیاسی مدیران آنها یا تلاش جریانهای مختلف سیاسی و حزبی برای دست یابی به قدرت شکل گرفته اند. در کشور ما روزنامه هایی وجود دارند که به هیچوجه در تراز و شان ملت ایران نیستند و نشر و توزیع آنها نیز موجب وهن جامعه می شود. این دست از مطبوعات ، در ایام انتخابات به ابزار تبلیغاتی برای کسب رای به نفع مدیر مسوول یا نامزد مورد علاقه شان تبدیل می شوند و پس از ورود به صحنه قدرت یا مراکز تصمیم گیری، تیترهای اصلی خود را به اظهارنظرها و اقدامات این افراد اختصاص می دهند. علاوه بر این باید توجه داشت که انتشار این گروه از مطبوعات ، بازتاب دهنده هیچ شاخصه ای از پیشرفت رسانه ای در کشور محسوب نمی شود. در شرایطی که حمله وحشیانه رژیم صهیونیستی به مردم مظلوم و بی پناه غزه ، به اصلی ترین خبر رسانه های ارتباط جمعی جهان تبدیل شده است ، چگونه می توان به رویت روزنامه ای پرداخت که در صفحه اول آن هیچ نشانه ای از این خبر بسیار مهم به مخاطبان ارائه نمی شود و اصولا چنین روزنامه ای را در کدامین قسمت از نقشه رسانه ای کشور می توان تعریف کرد؟!
مدیران مسوول روزنامه های سراسری کشور با اتخاذ یک تصمیم جمعی ، به مدت چهار روز از مرخصی استحقاقی استفاده کردند و دست از انتشار کشیدند. مفهوم این تعطیلی آن است که مردم از دانستن و کسب اطلاع از روند تحولات و رویداهای مختلف داخلی و خارجی محروم شده اند اما واقعیت این است که نه جریان اطلاع رسانی را می توان متوقف کرد و نه مردم را می توان در جهل و بی خبری نگاه داشت. در این مدت رژیم صهیونیستی نه تنها حملات خود را به مردم غزه متوقف نکرد بلکه بر شدت این حملات و کشتار زنان و کودکان فلسطینی افزود و میلیونها نفر از مردم جهان برای اعتراض به این جنایات به خیابانها ریختند و هزاران رویداد مهم دیگر نیز در جهان بوقوع پیوست. مردم نیز از مجاری مختلف بویژه از طریق رسانه ملی و شبکه های خبری در فضای اینترنتی به اخبار و اطلاعات مورد نیاز خود دسترسی پیدا کردند. به این ترتیب معلوم می شود که خلاء روزنامه ها در این ایام هیچ واکنشی را در زندگی مردم برنیانگیخته است.
گفتن چنین سخنی از سوی مشاور مطبوعاتی رئیس جمهور سخت است اما در عین حال قابل تامل به نظر می رسد که روزنامه های کشور ما امروز بیش از مرخصی استحقاقی نیازمند استفاده از مرخصی استعلاجی هستند. این وضعیت بیمارگونه باید درمان شود و صد البته درمان آن نیز به صورت دستوری غیرممکن است . اصلاح این وضعیت مستلزم شکل گیری اراده های اصلاح گرایانه در درون جامعه رسانه ای کشور و به میدان آمدن صاحب نظران و کارشناسان دلسوز برای مطرح کردن ایده های تازه و تبدیل آنها به مطالبه ملی است.
۱۳ نظر
