ریشه و سرچشمه بسیاری از گناهان به زبان انسان مربوط می شود . از حضرت رسول اکرم (ص) نقل است که بهترین اعمال نزد خداوند متعال حفظ زبان از ارتکاب گناه است. با تامل در چهل گناه زبان ، بیش از همه توجه خودم و سپس نظر دیگران را به اهمیت و ضرورت مراقبت و حفظ “زبان” از گناه جلب می کنم.

۱-       خبری را ندانسته گفتن

۲-         عیبجویی از دیگران

۳-        مسخره کردن

۴-        تهمت زدن

۵-        فاش کردن اسرار مردم

۶-        رنجاندن مؤمن

۷-       سرزنش بیجا

۸-        دروغ گفتن

۹-        وعده دروغ دادن

۱۰-    قسم دروغ خوردن

۱۱-    شهادت ناحق دادن

۱۲-    تحریف مسائل دینی

۱۳-    حکم ناحق صادر کردن

۱۴-    لعنت کردن مردم

۱۵-    طعنه زدن

۱۶-    دل شکستن

۱۷-    امر به منکر

۱۸-    نهی از معروف

۱۹-    بد خلقی کردن

۲۰-    تصدیق کفر و شرک

۲۱-    غیبت کردن

۲۲-    شایعه پراکنی

۲۳-    به نام بد صدا زدن

۲۴-    تملق و چاپلوسی

۲۵-    با مکر و حیله سخن گفتن

۲۶-    مزاح زیاد انجام دادن

۲۷-    زخم زبان زدن

۲۸-    آبروریزی

۲۹-    کبر در گفتار

۳۰-     ادای صدای کسی را در آوردن

۳۱-    بدعت در دین

۳۲-    اظهار بخل و حسد

۳۳-    بد زبانی در معاشرت

۳۴-    خشونت در گفتار

۳۵-    فحش و ناسزا گفتن

۳۶-    سخن چینی کردن

۳۷-    نا امید کردن

۳۸-    شوخی با نامحرم

۳۹-    ریا در گفتار

۴۰-    فریاد زدن بیجا