آبان ۱۵م, ۱۳۸۷ در ۲۳:۲۵
(دستهبندی نشده)
چاپ
بسم الله الرحمن الرحیم
مجلس شورای اسلامی روز چهارشنبه طرحی را به تصویب رساند که به موجب آن از این پس فقط افراد خاصی در سطوح مسوولان عالیرتبه کشور می توانند نامزد ریاست جمهوری شوند.
طبق مصوبه مجلس شورای اسلامی ، این مناصب به شرح زیر است :
۱- رئیس جمهور و معاونین وی
۲- نمایندگان مجلس خبرگان رهبری، نمایندگان مجلس شورای اسلامی و نمایندگان منصوب مقام معظم رهبری در نهادها و استان ها.
۳- رئیس قوه قضاییه، معاونین و روسای دیوان عالی کشور، سازمان بازرسی کل کشور، دیوان عدالت اداری، سازمان قضایی نیروهای مسلح و دادستان کل کشور.
۴- اعضای مجمع تشخیص مصلحت نظام و دبیر آن و اعضای شورای عالی انقلاب فرهنگی و دبیر آن.
۵- اعضای شورای نگهبان (فقها و حقوقدانان)
۶- وزرا
۷- امراء و سرداران و فرماندهان عالی نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران
۸- رئیس سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران
۹- روسای سازمان ها و نهادهای کشور، سفرا، استانداران و شهرداران کلان شهرها
۱۰- مدرسین سطوح عالی حوزه های علمی و اعضای هیات علمی دانشگاه ها با مدارک علمی استادیاری و بالاتر
۱۱- روسا، دبیران کل و قائم مقام آنان و دبیران سیاسی احزاب و جمعیت های سیاسی رسمی در سطح ملی و مدیران مسئول و سردبیران روزنامه های کثیرالانتشار.
۱۲- حقوقدانان و وکلای پایه یک با ۱۰ سال سابقه کار و مدیران غیر دولتی در حوزه های صنعتی، اقتصادی و فرهنگی در سطوح ملی.
این طرح در حالی به تصویب مجلس شورای اسلامی رسیده است که به روشنی اصل ۱۱۵ قانون اساسی را نقض می کند. به موجب این اصل ، رییس جمهور باید از میان رجال مذهبی و سیاسی ایرانیالاصل، تابع ایران، مدیر و مدبر، دارای حسن سابقه و امانت و تقوی، موُمن و معتقد به مبانی جمهوری اسلامی ایران و مذهب رسمی کشور انتخاب شود.
قانون اساسی در واقع این حق را برای همه شهروندان ایرانی در نظر گرفته است که در صورت دارا بودن شرایط مندرج در اصل یکصد و پانزده ، بتوانند خود را نامزد ریاست جمهوری کنند اما مصوبه مجلس ، رجال مذهبی و سیاسی را مترادف با مقامات و مسوولان دستگاههای اجرایی ، قضایی و قانونگذاری در نظر گرفته است که این امر در عمل موجب نقض حقوق مردم می شود و بسیاری از افراد و شخصیت های صاحب صلاحیت کشور از نامزدی برای احراز پست ریاست جمهوری محروم خواهند شد.
شاید کم نباشند کسانی که در پست ها و مسوولیت های مهم کشور حضور دارند اما از شم سیاسی لازم و درک و تحلیل مسائل سیاسی در ابعاد داخلی و خارجی برخوردار نیستند و در مقابل چه بسیارند افرادی در بین فرمانداران ، مدیران کل ، ائمه جمعه و جماعات ، اساتید و دانشجویان دانشگاهها ، پزشکان ، متخصصان ، تجار و بازرگانان ، صنعت کاران و سایر مشاغل یا حتی افراد بازنشسته از پختگی و تجربه و تاثیرگذاری فراوان در عرصه های سیاسی و اجتماعی برخوردارند که در این مصوبه ، نادیده انگاشته شده اند.
چگونه می توان پذیرفت که شماری از نمایندگان مجلس با هفت یا هشت هزار رای از یک شهرستان به مجلس راه پیدا می کنند و به دلیل عدم آشنایی با مسائل سیاسی و مسوولیت های نمایندگی مجلس ناگزیر از عضویت در فراکسیونهای مختلف مجلس می شوند و در واقع این فراکسیون است که رفتار، رای و تصمیم آنها را مشخص می سازد ، اما طبق مصوبه مجلس این افراد می توانند نامزد ریاست جمهوری شوند اما مثلا ائمه جمعه یا شخصیت های صاحب تاثیر و برخوردار از بینش های عمیق سیاسی و مذهبی نمی توانند نامزد ریاست جمهوری شوند!
مصوباتی که حاکی از اعمال یک نگاه طبقاتی به مصادر امور است ، در عمل مردمسالاری دینی و جمهوریت نظام را زیر سووال می برد و خواص سالاری و هزار فامیل سالاری را جایگزین آن می سازد. به راستی چگونه می توان با این نگاه به مقابله با اشرافیت سیاسی رفت و تبعیض و بی عدالتی را از این کشور ریشه کن کرد؟!
در صورت تبدیل این مصوبه به قانون و به اجرا در آمدن آن ، قدرت در یک لایه خاص از کسانی که به اشکال و انحاء مختلف به سطوح عالی مدیریتی راه پیدا کرده اند ، همواره در چرخش باقی خواهد ماند.
این مصوبه با برخی دیگر از مفاد قانون اساسی نیز در تعارض است . برای مثال در اصل بیستم قانون اساسی بر یکسان بودن حقوق سیاسی و اجتماعی همه آحاد جامعه ، تاکید شده و در اصل بیست و هشتم نیز تصریح شده است که هر کس حق دارد شغلی را که بدان مایل است و مخالف اسلام و مصالح عمومی و حقوق دیگران نیست برگزیند.
از سوی دیگر اصل ۷۲ قانون اساسی نیز مجلس شورای اسلامی را از وضع قوانینی که مغایر با قانون اساسی باشد منع کرده است .
۲۹ نظر
آبان ۱۳م, ۱۳۸۷ در ۱۱:۲۰
(دستهبندی نشده)
چاپ
بسم الله الرحمن الرحیم
این فرض درستی است که همزمان با پیشرفتهای گسترده و همه جانبه ایران اسلامی در عرصه های مختلف، مخالفان و دشمنان ملت ، ترفندهای پیچیده تر و موذیانه تری را با هدف ضربه زدن به نظام جمهوری اسلامی ایران به کار می بندند و از این رو دور از ذهن نیست که دشمن ، گاه در کسوت دوستان خیرخواه ، گاه از زبان ساده دلان و ساده اندیشان و گاه به همت همفکران و هم مسلکان ، برخی افراد و نهادهای نظام را ، آنچنان تحت تاثیر قرار دهند که ثمره و نتیجه رفتار ، گفتار ، کارکرد و تصمیم آنها یکجا به حساب دشمن ریخته شود و بدون آنکه خود بخواهند یا متوجه آن باشند ، در مسیر تحقق خواست و منافع دشمن حرکت کنند.
فکرسازیهای رندانه ، دست کاری در ذهن و اندیشه دیگران و به تبع آن ، بروز رفتارهای قابل پیش بینی ، القاء برخی باورها و همچنین در مواردی همصدایی ، همدلی و همراهی موذیانه با مردم و آرمانها و آرزوهای آنان ، جزو نمودهای قابل درک این تلاش مزورانه دشمن وعوامل داخلی او محسوب می شود و به همین دلیل است که غفلت از دشمن و ترفندهای او ، می تواند آسیب های گاها جبران ناپذیری را برای مردم و کشور به همراه داشته باشد.
تجربه های تلخ ، غم انگیز و گاه نکبت بار نه چندان دور ، اثبات کننده این مدعاست که تبدیل مجلس نمایندگان به کانونی در خدمت اهداف و امیال دشمن، از مهمترین و شاید اصلی ترین راهبردهای نظام سلطه و دستگاههای جاسوسی وابسته به آن بوده است و به تجربه دریافته ایم که هرگونه انحراف مجلس شورای اسلامی از مسیر اصلی ، سایر دستگاههای نظام را تحت تاثیر قرار می دهد و آنها را به دنبال خود می کشاند ، بنابراین ، دشمن برای پیشبرد سیاست های خود چه جایی مهمتر و موثرتر از مجلس را می تواند نشانه بگیرد ؟
تحصن برخی از نمایندگان مجلس و به تبع آن استعفای شماری از استانداران و مسوولان اجرایی در دولت آقای خاتمی که با هدف ایجاد بحران کاذب در داخل و به چالش کشیدن ارکان نظام جمهوری اسلامی صورت گرفت و رفتارها و گفتارهای ضد انقلابی برخی از عناصر بی هویت که سرانجام سر از آخور بیگانگان در آوردند ، موید و بیانگر این تلاش خبیثانه نظام سلطه و عوامل داخلی آن برای رخنه و نفوذ در مهمترین رکن تصمیم گیری کشور و فعال کردن آن در جهت اهداف استعماری است .
اکنون این سووال وجود دارد که آیا دشمنان قسم خورده ملت ایران به تلاش حیله گرانه خود برای سوء استفاده از جایگاه رفیع مجلس شورای اسلامی و اثرگذاری بر آن در جهت خدمت به منافع خویش خاتمه داده اند یا آنکه به لطایف الحیلی ، همچنان سعی دارند تا از این رهگذر پی جوی اهداف شوم خویش باشند؟
مجلس شورای اسلامی به واسطه شان و منزلتی که حضرت امام خمینی (رض) برای آن ترسیم فرمودند ، در راس امور قرار دارد و ایفاگر یک نقش اختصاصی و به سزا در پیشبرد امور کشور است . سرگرم کردن این نهاد اساسی و اصلی به امور سطحی ، پیش پا افتاده ، دم دستی و گاها بی حاصل ، به مثابه از کار انداختن مجلس و حذف مهمترین پشتوانه دستگاه اجرایی و محروم کردن مردم از به نتیجه رسیدن کارها و تصمیمات بزرگ و اساسی است. ثمره چنین رویه ای ، از دست رفتن فرصت های بی بدیل برای کار و خدمت به مردم و کشور خواهد بود.
طی سه دهه گذشته ، ملت رشید و بالنده ایران اسلامی ، در حرکت رو به جلو و بدون وقفه خود ، حوادث متنوع ، متعدد و کم سابقه ای را با موفقیت پشت سر گذاشته و در کوران این رویدادها، ورز خورده و آبدیده شده است. انتخاب یک رئیس جمهور مردمی، متدین، کارامد ، موفق ، پرانرژی ، با نشاط ، آشنا و مسلط به ظرایف مدیریتی در سوم تیرماه سال ۱۳۸۳ بدون تردید ، ثمره هوشمندانه ترین و آگاهانه ترین انتخاب ملت ایران در سه دهه اخیر بوده است ، بنابراین انتظار می رفت که مجلس هفتم و هشتم با پشتیبانی کامل و همه جانبه از دولت خدمتگزار ، پرکار ، خستگی ناپذیر و دلسوز ، بستر مناسبی را برای انجام کارهای بزرگ و بر زمین مانده ، فراهم می ساختند و خود نیز در این جهت پیشتاز و همراه و همگام دولت می شدند.
جای تاسف دارد که برخی عناصر به اصطلاح روشنفکر ، پای مجلس هفتم را به مباحث سطح پائین و برخی چالش های بی منطق باز کردند و فرصت ها برای قرار گرفتن مجلس در جایگاه ممتاز و رفیعی که همگان انتظار آن را دارند ، از دست رفت .
این دغدغه و نگرانی همچنان باقی است و به نظر می رسد تلنگر و هشداری لازم است تا خبرگان تیز بین و صاحب دلان و نیک اندیشان زیرک در مجلس هشتم ، چشم بگشایند و خود را با انتظارات به حق مردم از مجلسی که در راس امور است ، همراه و همساز کنند.
انتقاد یکسویه و غیرمنصفانه از دولت خدمتگزار و رئیس جمهور محبوب مردم ، استیضاح های پی درپی و بی سابقه و طرح صدها سووال تکراری یا سیاسی از اعضای هیات دولت ، نه تنها هیچ گرهی از مشکلات مردمی که با هزاران امید به نمایندگان مجلس رای داده اند ، نمی گشاید ، بلکه این سووال را در اذهان عمومی بوجود می آورد که به کجا چنین شتابان؟
دولت نهم تمامی همت خود را برای پیشرفت و آبادانی روز افزون کشور به کار گرفته است و در این راه نیز لحظه ای درنگ نخواهد کرد. نمایندگان محترم مردم در مجلس شورای اسلامی به این مهم توجه کنند که فرصت های پیش رو ، زودگذر و اندک است و پیشرفت کشور و انجام کارهای بزرگ و بر زمین مانده ، باید سرعتی دوباره به خود بگیرد . همراهی ، همکاری و همدلی مجلس با دولت و پشتیبانی نمایندگان مردم از مسوولان و دولتمردان دلسوز ، به تسریع در حل مشکلات جامعه و تعمیق و گسترش پیشرفت ها ، کمک می کند و صد البته تخریب ، تخطئه و انتقادهای سیاسی و بی حاصل علیه رئیس جمهور و دولت ، راه به جایی نخواهد برد.به راستی برای فرصت سوزیهای غیرقابل جبران ، چه پاسخی خواهیم داشت ؟
۳۶ نظر
