مردم به عقب باز نمیگردند
تصمیم جمعی ملتهای موفق ، موثر و پیشگام در صحنه های داخلی و جهانی ، همیشه مبتنی بر حرکت رو به جلو و پیشرونده است و اصولا عقب گرد یا بازگشت به نقطه صفر در نگاه و چشم انداز برنامه های آنها وجود ندارد زیرا چنین رفتار و رویکردی ، منجر به درجا زدن ، از دست رفتن فرصتها، بی انگیزه شدن نیروها و عوامل تاثیرگذار و میرایی و نابودی تدریجی هویت و موجودیت یک ملت می شود.
با قبول این امر به عنوان یک اصل جدی و قطعی ، می توان شاخص های فراوانی از حرکت توقف ناپذیر و پرشتاب ملت مسلمان و انقلابی ایران به سمت اهداف و آرمانهای بلند خود ، برشمرد.
زنده بودن ، پویایی و بالندگی ، خودباوری و خود اتکایی ، ایفای نقش موثر و تعیین کننده در فرایند تحولات منطقه ای و جهانی ، الگو بودن و قرار داشتن در موضع جذاب دفاع از حق و عدالت ، از جمله ویژگی ها و نشانه های بارز و مستندی هستند که بر حرکت و نگاه رو به جلوی ملت ایران در همه عرصه های تصمیم گیری و تصمیم سازی در ابعاد داخلی و خارجی ، مهر تایید می زند.
در سطح جهانی ، قدرتهای سلطه گر همچنان گرفتار یک توهم مستکبرانه هستند و ساده لوحانه تصور می کنند که می توانند آب رفته را به جوی بازگردانند ، نظام جمهوری اسلامی ایران را ساقط کنند و با روی کار آوردن یک رژیم سرسپرده ، باردیگر تسمه از گرده ملت ایران بکشند. آنها از این اصل پیش گفته غافلند که ملت ایران هرگز به عقب بازنمی گردد و از راه روشن و پر افتخاری که در آن قرار گرفته است ، منحرف نمی شود.
در داخل کشور نیز افراد ، گروهها و جریانهایی وجود دارند که رفتار ، منش و جهت گیریهای سیاسی و اجتماعی آنها به شکل تاسف باری موید عدم درک درست آنها از این حقیقت روشن است و به همین دلیل شاهد تکرار تجربه های بی نتیجه ای هستیم که به نوبه خود هزینه هایی را بر دوش ملت ایران تحمیل می کند.
بیانات سه سال پیش رهبر روشن ضمیر و حکیم انقلاب درباره رویش های تازه ، ناظر به این حقیقت بود که انقلاب اسلامی به عنوان یک موجود زنده و بالنده ، در حرکت رو به جلوی خود ، به صورت زاینده عمل می کند و در بستر آماده خویش ، به پرورش عوامل موثر و سازنده برای پیشبرد امور کشور و مردم می پردازد.
در انتخابات ریاست جمهوری که سه سال پیش برگزار شد ، ملت ایران با عبور از برخی افراد و گروهها ، به انتخابی دقیق و هوشمندانه دست زد ، گم شده خود را یافت و سکان مدیریت کشور را به دست او سپرد.
نتیجه انتخابات ، سند دیگری بر حرکت شتابان و رو به جلوی مردم بود اما به نظر می رسد به رغم عبور یک یا چند باره مردم از برخی افراد و گروهها ، آنها همچنان در صدد تکرار یک تجربه بی نتیجه دیگر هستند.
انتخابات را نباید به یک بوته آزمایش برای تکرار آزمایشهای بی ثمر و بی خاصیت ، تبدیل کرد. برای اجتناب از آن ، باور کنیم که مردم به عقب باز نمی گردند و کسانی که عقب تر از مردم حرکت می کنند ، شانسی برای قرار گرفتن در تیررس نگاه مردم ندارند.